مرکز نوآوری آفتاب در دانشگاه علم و صنعت ایران افتتاح شد.
به گزارش سلام امروز، مرکز نوآوری پالایش نفت آفتاب با شعار آفتاب؛ نوآوری در سپهر علم و صنعت ایران؛ با همکاری دانشگاه علم و صنعت ایران و حمایت شرکت پالایش نفت آفتاب، بزرگترین شرکت تمام خصوصی صنعت پالایش کشور و یکی از 100 شرکت برتر ایران، همزمان با روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه، بهطور رسمی در دانشگاه علم و صنعت ایران افتتاح شد.
این مرکز به عنوان یکی از نخستین و مجهزترین مراکز نوآوری تخصصی در حوزه پالایشگاهی کشور با هدف ایجاد بستر همافزایی میان دانش، پژوهش و صنعت و در راستای توسعه فناوریهای نوین، تجاریسازی دستاوردهای علمی و حمایت از استارتآپهای حوزه انرژی تأسیس شده است.
آغاز همکاری میان صنعت و دانشگاه در قالب این مرکز، در سال ۱۴۰۳ با امضای تفاهمنامهای رسمی میان شرکت پالایش نفت آفتاب و دانشگاه علم و صنعت ایران شکل گرفت و پس از یک سال تلاش و آمادهسازی زیرساختها، این مرکز در آیینی رسمی با حضور جمعی از مدیران، استادان، پژوهشگران و دانشجویان افتتاح شد.
فرماندار زاوه گفت: با اجرای برنامههای کارگروه آموزش و پرورش زاوه، ۳ میلیارد تومان تجهیزات آموزشی به مدارس و هنرستانها اختصاص یافت.
به گزارش سلام امروز، محسن نجات افزود: طی ماههای اخیر، کارگروه آموزش و پرورش شهرستان با هدف تقویت زیرساختهای آموزشی و ارتقای فضای تربیتی مدارس، اقدامات مهم و مؤثری را به انجام رسانده است.
وی ادامه داد: در این چارچوب، تجهیزات آموزشی به ارزش ۲ میلیارد تومان به هنرستانهای شهرستان تخصیص یافته که نقش مهمی در توسعه آموزشهای مهارتی و تقویت کارگاههای فنی خواهد داشت. همچنین مدارس سطح شهرستان با تخصیص تجهیزات آموزشی به ارزش یک میلیارد تومان مورد حمایت قرار گرفتند تا امکانات آنها بهروز و شرایط یادگیری دانشآموزان بهبود یابد.
فرماندار زاوه گفت: از سوی دیگر، با هدف ارتقای آگاهیهای اجتماعی و حقوقی دانشآموزان، طرح «قاضی در مدرسه» در مدارس شهرستان اجرا شد؛ طرحی که محتوای آن در راستای پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و ایجاد محیطی ایمنتر و آگاهانهتر برای دانشآموزان تدوین شده است.
وی با اشاره به اهمیت این اقدامات تأکید کرد: اقدامات این کارگروه نقش مهمی در حمایت از دانشآموزان و ارتقای کیفیت آموزش داشته است. تخصیص این تجهیزات و اجرای برنامههای فرهنگی و اجتماعی، بیانگر نگاه آیندهمحور مجموعه آموزش و پرورش و دستگاههای همراه است.
سلام امروز به نقل از شرق نگار_ در دل صحنههای بحران، جایی که دود و شعله یا فریاد کمک پررنگتر از هر صداییست، چیزی هست که اغلب از نگاه پنهان میماند. تکرارهای عجیب، همزمانیهای معنادار، و ریتمی که فراتر از تصادف صرف بهنظر میرسد.
بهعنوان یک آتشنشان شهری، بارها با موجهایی از حوادث مشابه در بازههایی محدود روبهرو شدهام. روزهایی بوده که چندین مورد محبوسشدن در آسانسور، تصادفهایی شبیه به هم در نقاط مختلف شهر، یا تماسهای پرتعداد درباره رفتارهای خودویرانگرانه بهصورت ناگهانی و همزمان رخ دادهاند.
در نگاه اول، ممکن است این وقایع بهعنوان تصادفیهای آماری تلقی شوند. اما برای کسانی که در خط مقدم ایستادهاند، این تکرارها معنایی فراتر دارند؛ چیزی شبیه به پژواک یک ضربآهنگ پنهان در روان جمعی شهر.
آیا قانون صد میمون در شهر ما زنده است؟
«قانون صد میمون» مفهومی در روانشناسی اجتماعی است که میگوید اگر تعداد کافی از اعضای یک جامعه رفتاری را یاد بگیرند، آن رفتار بدون آموزش مستقیم به دیگر اعضا نیز منتقل میشود.
درحالیکه دادههای عملیاتهای آتشنشانی دقیقاً در این قالب نمیگنجند، اما از نظر معنا بسیار نزدیکاند. گویی جامعه به شکل ناخودآگاه وارد فازهایی رفتاری میشود؛ از ترس و پرخاشگری تا بیتفاوتی و رفتارهای پرخطر.
سه نگاه علمی به همزمانی رخدادها
برای درک بهتر این پدیده، میتوان از نظریههای روانشناسی اجتماعی، جامعهشناسی شهری و علوم پیچیدگی بهره گرفت.
واگیر اجتماعی (Social Contagion):
رفتارهایی مثل خودکشی، خشونت یا حتی تماسهای اضطراری، تحت تأثیر رسانه یا شبکههای اجتماعی میتوانند بهسرعت در جامعه گسترش یابند. نمونههایش را بارها در روزهای پس از انتشار اخبار تلخ یا شوکهکننده دیدهایم.
ناخودآگاه جمعی (Collective Unconscious):
کارل یونگ این مفهوم را برای توصیف الگوهای روانی مشترک انسانها مطرح کرد. گاهی حوادث مشابه، بازتابی از یک الگوی فعالشده در ناخودآگاه جمعی جامعه هستند؛ واکنشی به تنشها، بحرانها یا اضطرابهای سرکوبشده.
نظریه آشوب (Chaos Theory):
یک عامل بهظاهر بیاهمیت، مثل خرابی چراغ راهنمایی، میتواند با زنجیرهای از اتفاقات، به موجی از تصادف منجر شود. شهر همانند سیستمی پیچیده و حساس به شرایط اولیه عمل میکند.
تجربه آتشنشانها؛ سنسورهای زنده بحران
آتشنشانها در اولین خط تماس با واقعیتهای انسانی قرار دارند؛ واقعیتهایی که اغلب، قبل از آنکه در آمارها یا رسانهها دیده شوند، در عملیاتها نمایان میشوند.
وقتی یک نوع حادثه چندباره در روزهای متوالی تکرار میشود، ممکن است این هشدار پیشدستانهای از تحولی پنهان در روان شهر باشد؛ نشانهای از استیصال، تنش یا فشارهای زیرپوستی.
راهبرد پیشنهادی: سامانه هشدار روانی مبتنی بر دادههای عملیاتی
چه میشود اگر دادههای عملیاتی آتشنشانی، نهفقط برای مدیریت حادثه، بلکه برای تحلیل روان جامعه بهکار گرفته شوند؟ ترکیب این دادهها با تحلیل رفتار جمعی میتواند به طراحی یک سامانه هشدار اجتماعی منجر شود.
چنین سیستمی میتواند به سیاستگذاران، روانشناسان، شهرداران و حتی رسانهها کمک کند تا پیش از وقوع موج بحران، از تپشهای نامنظم روانی در بافت شهر آگاه شوند.
نتیجهگیری: وقتی آتشنشانی فراتر از خاموشکردن شعلههاست
آتشنشان بودن فقط یعنی جنگیدن با حریق یا نجات جانها نیست. گاهی مأموریت ما شنیدن صداییست که از دل بیصداییها میآید؛ شناسایی ریتمیست که هنوز به گوش تحلیلگران نرسیده.
همزمانیهای پنهان در رخدادها، شاید پژواک همان اضطرابها، رنجها و بحرانهایی باشند که جامعه هنوز زبان گفتنشان را نیافته است. به دادههای ما گوش کنید؛ شاید راهی برای فهم بهتر شهری باشد که در سکوت، فریاد میزند.
محمد نصرالهی کلوخی/ رئیس دانشگاه صنعتی قوچان گفت : در سال گذشته، ۴ نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه در فهرست یک درصد پژوهشگران پر استناد جهانی قرار گرفتند و همچنین ۴ استاد دیگر در فهرست دو درصد پژوهشگران پر استناد جهان جای گرفتند.
به گزارش خبرنگار سلام امروز از قوچان، مجید مهدویان در نشست خبری خود با اصحاب رسانه که امروز ۱۰ خرداد ماه در این دانشگاه برگزار شد گفت : در گزارش سالانه مؤسسه ISC (مؤسسه استنادی و پایش علم و فناوری جهان اسلام) که ماه گذشته منتشر شد، دانشگاه صنعتی قوچان از رتبه ۷۱ به رتبه ۵۸ در بین ۱۳۶ دانشگاه کشور ارتقا یافته است.
وی ادامه داد: این رتبهبندی که بهصورت سالانه انجام میشود، بر اساس مؤلفههای آموزشی، پژوهشی، فناوری، فرهنگی و دیپلماسی علمی صورت میگیردکه این موفقیت و ارتقای چشمگیر جایگاه دانشگاه در میان دانشگاههای کشور، موجب خوشحالی و خرسندی مجموعه دانشگاه صنعتی قوچان شده است و امیدواریم با تداوم این روند، انشاءالله بتوانیم مسیر پیشرفت را همچنان ادامه دهیم.
مهدویان اضافه کرد : دانشگاه صنعتی قوچان در میان دانشگاههای صنعتی کشور جایگاه قابلتوجهی کسب کرده است که در سال گذشته، این دانشگاه در رتبه ۱۵ از میان ۲۴ دانشگاه صنعتی کشور قرار داشت، که با ارتقای سه پلهای، هماکنون دانشگاه صنعتی قوچان در جایگاه ۱۲ این فهرست قرار گرفته است و نکته قابلتوجه این است که حداقل ۶ دانشگاه نخست این فهرست، از دانشگاههای صنعتی بزرگ و باسابقه کشور هستند؛ بنابراین ارتقای جایگاه دانشگاه صنعتی قوچان در میان این دانشگاهها، دستاوردی ارزشمند و قابلتحسین به شمار میآید.
دانشگاه صنعتی قوچان در مسیر ماموریتگرایی
رئیس دانشگاه صنعتی قوچان گفت : در راستای تأکیدات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و نیز استانداری بر نقشآفرینی دانشگاههای منطقهای در توسعه استان، موضوع «ماموریتگرایی دانشگاهها» مطرح شده است که هدف از این رویکرد، جهتدهی هدفمند به فعالیتهای علمی و پژوهشی دانشگاهها متناسب با نیازهای منطقهای و تمرکز هر دانشگاه بر حل چالشها و مسائل بومی است.
وی ادامه داد: در همین راستی، دانشگاه صنعتی قوچان نیز با بررسی ظرفیتهای موجود، بهویژه فعالیتهای پژوهشی اعضای هیأت علمی و پروژههای بروندانشگاهی در حوزه صنعت، اقدام به تعریف ماموریتهای خاص خود کرده است ، این روند ابتدا در جلسات داخلی دانشگاه مطرح و بررسی شد، و در نهایت دو محور اصلی بهعنوان ماموریت پیشنهادی دانشگاه تعیین گردید.
وی اضافه کرد:این پیشنهاد پس از جمعبندی، به استانداری خراسان رضوی ارسال شد. حدود یک تا یکونیم ماه پیش، در جلسهای رسمی در استانداری، هر دو محور پیشنهادی به تصویب رسید و برای تأیید نهایی به وزارت علوم ارسال شده است.
دو محور ماموریتی دانشگاه صنعتی قوچان عبارتاند از:
1. تحقیق، توسعه و بهکارگیری شیوههای نوین در حوزه انرژی، آب، محیطزیست و استفاده از انرژیهای نو.
2. مدیریت دارایی و سرمایه در بخشهای صنعتی و کشاورزی با بهرهگیری از مدلهای مهندسی.
امید است با اجرای این ماموریتها، دانشگاه صنعتی قوچان بتواند نقش مؤثری در توسعه پایدار منطقه ایفا کند.
افزایش تعداد اساتید پر استناد دانشگاه صنعتی قوچان در رتبههای جهانی
رئیس دانشگاه صنعتی قوچان گفت : اساتید پر استناد دانشگاه صنعتی قوچان به عنوان روندی مستمر و رو به رشد، همواره جزء افتخارات دانشگاه بودهاند که در سال گذشته، چهار نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه در فهرست یک درصد پژوهشگران پر استناد جهانی قرار گرفتند و همچنین چهار استاد دیگر در فهرست دو درصد پژوهشگران پر استناد جهان جای گرفتند.
مهدویان ادامه داد:نکته قابل توجه این است که برخی از این اساتید، جزو جذبهای جدید دانشگاه بودهاند که این موضوع نشاندهنده ظرفیتهای علمی و پژوهشی قابلتوجه دانشگاه صنعتی قوچان است که انتظار میرود این روند موفقیتآمیز در سالهای آتی نیز ادامه داشته باشد و دانشگاه بتواند از این توانمندیها به نحو احسن بهرهمند شود.
رئیس دانشگاه صنعتی قوچان با اشاره به فعالیتهای پژوهشی این دانشگاه افزود: در بخش پژوهش این دانشگاه جهش خوبی را نسبت به گذشته داشته است و گرند جامع اساتید 8 الی 9 برابر و اعتبار آن از 350 میلیون تومان به سه میلیارد تومان افزایش یافته است این در حالیست که بسیاری از دانشگاههای بزرگ کشور اجرای این طرح را به تعویق انداخته اند، با توجه به اهمیت این موضوع اجرای این طرح در دانشگاه صنعتی قوچان در اولویت قرار گرفته و اجرای دستاوردهای علمی و پژوهشی خوبی را به همراه داشته است.
ضعف زیرساختهای اساسی دانشگاه صنعتی قوچان
مهدویان گفت : با وجود ظرفیتهای قابل توجه و دستاوردهای متعدد دانشگاه صنعتی قوچان در زمینه پژوهش، این دانشگاه از نظر زیرساختها با مشکلات
جدی مواجه است.
وی ادامه داد: وسعت زمین دانشگاه از ابتدا یکی از کممساحتترین دانشگاههای کشور بوده و زیرساختهای اولیه مورد نیاز همچون مراکز رشد، ساختمانهای پژوهشی برای اساتید، فضاهای ورزشی، خوابگاه و حتی امکانات معمولی مانند مسجد در دانشگاه وجود ندارد؛ به عبارت دیگر، زیرساختهای دانشگاه بهشدت ضعیف است.
رئیس دانشگاه صنعتی قوچان اضافه کرد: سالهای اخیر تلاشهایی برای رفع این مشکلات صورت گرفته است که از جمله، پروژه ارتقای سلفسرویس به وسعت ۲هزار متر مربع که اکنون نزدیک به دو سال است بهرهبرداری میشود و توانسته فضای رفاهی مطلوبی برای دانشجویان فراهم آورد.
مهدویان ادامه داد: همچنین، دانشگاه اقدام به احداث ساختمان پژوهشی نموده که در مرحله اسکلتبندی قرار داشته و با پیشرفت حدود ۳۰ تا ۳۵ درصد، به سرعت در حال ادامه است که این ساختمان پس از تکمیل، محل استقرار مراکز رشد و فعالیتهای پژوهشی اساتید خواهد بود.
وی گفت: در زمینه مجتمع فرهنگی، فونداسیون مسجد و سایر بخشهای فرهنگی از سال گذشته آغاز شده و مراحل تکمیل آن در حال انجام است که خوشبختانه در حوزه خوابگاههای دانشجویی نیز، مجوز اولیه احداث خوابگاه متأهلی با توجه به سیاستهای کلی وزارت علوم اخذ شده است و همچنین، مجوز احداث ۵۴ واحد خوابگاه متأهلی توسط دانشگاه دریافت شده و مراحل اولیه تخصیص اعتبار و حمایتهای دانشگاه برای اجرای این پروژه با اولویت در جریان است. امید است این اقدامات علاوه بر رفع کمبود فضای خوابگاهی، در تحقق سیاستهای جمعیتی و حمایت از جوانان نیز مؤثر واقع شود.
مجتبی محمودی مهماندوست/
مدیر مرکز اسناد و کتابخانه ملی شرق کشور/
سند ها حرف نمی زنند اما حرف های خواندنی فراوان دارند. همین هم به آنان اعتباری می بخشد که تقویم هم بدان معتبر می شود. نوزدهم اردیبهشت، روزی خجسته و پُر معنا در تقویم فرهنگی ایران است؛ روزی که با عنوان «روز اسناد ملی و میراث مکتوب» فرصتی فراهم میآورد تا نگاهی دوباره بیفکنیم به ارزش والای ذخایر مکتوب و اسناد تاریخی، این گنجینههای بیبدیل هویت ملی. گنج هایی که باید حفظ کرد و با قدرت پای آن ایستاد والا جنگطلبان برای دزدیدن برگ به برگ آن حتی برای سرقت نامشان خواهند کوشید. مگر نه این که دندانهایشان پیش و بیش از زبانشان در ماجرای نام پر عظمت خلیج فارس نمایان است؟ و بسا اسناد مستندی که از دل تاریخ برای صیانت از هویت خلیج همیشه فارس به سخن آمدهاند.
19 اردیبهشت فقط هویت ملی ندارد که از منظر مذهبی هم هویت ساز است چون در این روز، نام و یاد بزرگمردی چون ثقةالاسلام محمد بن یعقوب کلینی، محدث و دانشمند برجسته شیعه، نیز گرامی داشته میشود. او که با نگارش اثر فاخر الکافی، چراغی فروزان در مسیر فهم و انتقال آموزههای اسلامی برافروخت، نماد جایگاه والای میراث مکتوب در پایداری هویت دینی و فرهنگی ماست. در نگاه ما، اسناد تاریخی، نسخ خطی، کتب کهن و متون مکتوب، همچون آینههایی شفاف، تصویری از سیر تمدنی، اندیشهورزی، ساختارهای اجتماعی و تحولات تاریخی یک ملت را بازتاب میدهند. این آثار، حلقههای اتصال نسل امروز با گذشتگان و چراغ راهی برای آیندهاند. از اینرو، پاسداشت و حفاظت از آنها وظیفهای ملی و تمدنی ِ امروزِ مااست. امروز به انجام وظیفه، پاسداری و پاسبانی میکنیم تا دیروز و فردا را از ما ندزدند. که کم هم دست دراز نمیشود از این سو و آن سو برای این امر. از دیگر سو، در جهانی که سرعت تحولات فناورانه و چرخش اطلاعات، گاه ما را از ریشهها و بنیادهای فکری و فرهنگیمان دور میسازد، یادآوری ارزش میراث مکتوب، ضرورتی دوچندان مییابد. بایسته است که نه تنها نهادهای فرهنگی، بلکه هر شهروند دغدغهمند، در صیانت، مطالعه و ترویج این میراث، سهم خود را ایفا کند. مگر نه این که برای دفاع از جغرافیای وطن، همه به جان ایستادیم؟ امروز هم برای دفاع از جغرافیای هویتی و مستند مان باید با همه توان بایستیم. نوزدهم اردیبهشت و هفته «اسناد ملی و میراث مکتوب»، نه تنها ایامی برای تجلیل از گذشته، بلکه تذکری است برای مسئولیت امروز ما در نگاهبانی از هویت و اصالت برای فردا و عصر های آینده و نسل های آینده. باشد که بتوانیم این میراثِ تمدنساز را به نسل های بعد برسانیم انشاالله.